ពាក្យកាព្យ​ឲ្យ​ងាយ​ចាំ (​បទ​កាកគតិ​)

ក្រកិច្ចក្រកល                         ក្រដឹងក្រយល់                       ក្រវៃច្នៃទាស់
ទាំងប្រាំនេះសុទ្ធ                     តែក្រទាំងអស់                       ប្រាជ្ញាស្រួចស្រស់
                                          ទើបក្រឃ្លាតបាន ។


ខ្វះការអប់រំ                            រមែងច្រឡំ                            ខ្លះៗពុំខាន
បើលុះតែខំ                            អប់រំឱ្យមាន                           ការថ្នឹកទើបបាន
                                          រួចផុតចាកក្រ ។
កុំយល់ថាងាយ                      ទោះការសម្ទាយ                      សុទ្ធតែកម្រ
លុះតែបានរៀន                     បានស្ដាប់តៗ                           ទើបបានការក្រ
                                         ក្លាយជាងាយខ្លះ ។
ទោះកិច្ចតូចទេ                      ខ្វះការរិះរេ                               ធ្វើទៅតែងខ្វះ
ទោះធ្វើទៅកើត                    ក៏មិនស្អាតជ្រះ                           ព្រោះពាក្យថាខ្វះ
                                        ផ្ទុយនឹងគ្រប់គ្រាន់ ។
ចំណែកខាងកល                  ឧបាយក្រយល់                          ក៏ច្រើនតែភ័ន្ដ
ជួនកាលគំនិត                      វង្វេងវង្វាន់                                ជួនកាលស្លោស្លន់
                                        យល់ខុសទទេ ។
បើប្រើតាមកល                    ដែលគិតពុំយល់                          ខ្វះការរិះរេ
ចេះតែស្មានៗ                      បំពានធ្វេសទ្វេ                             ឬតាមតែគេ
                                        នាំខុសជាត្រូវ ។
រីឯការដឹង                           បើគ្មានដំណឹង                            ក៏ឥតមានផ្លូវ
ណាប្រាប់ឱ្យដឹង                   មិងមាំងស្រទូវ                            ការខុសឬត្រូវ
                                        ក៏ឥតបានដឹង ។
ការដឹងក៏ក្រ                         បើគ្មានតំណ                              តជាដំណឹង
ឥតមានគំនិត                       ងងឹតសូន្យឈឹង                         ហេតុនោះការដឹង
                                        ក៏ឈ្មោះថាក្រ ។
ចំណែកខាងយល់                 ជាការអំពល់                             មួយដ៏កម្រ
បើគ្រាន់តែដឹង                     ដោយឮតៗ                               ប៉ុន្ដែខ្លួនស
                                        ប្រាប់ថាពុំយល់ ។
ដូចគេសួរថា                        តើអ្នករាល់គ្នា                            យល់ឬពុំយល់
រឿងដែលខ្លួនដឹង                  ដំណឹងសល់វ៉ល់                         ខ្លួនថាពុំយល់
                                        ខ្ញុំគ្រាន់តែដឹង ។
ហេតុនេះការយល់                លុះតែអំពល់                              ពិតពេញទំហឹង
បើឥតគំនិត                         រិះរេជញ្ជឹង                                 ក៏គ្រាន់តែដឹង
                                       កម្របានយល់ ។
ឯវៃច្នៃទាស់                        ក្រជាងទាំងអស់                          ព្រោះច្រើនកើលកល់
នៅគាំងជ្រងោ                     ដោយគិតមិនដល់                       ក៏នៅស្រងល់
                                       ដោះស្រាយពុំរួច ៕
 កំណាព្យនេះព្រះរាជនិពន្ធដោយៈ សម្ដេចព្រះមហាសុមេធាធិបតីជួន ណាត

Additional information