បណ្ដាំ​កវី (​បទ​ពាក្យ​៧)

កើតមកពីតូចលុះដល់ធំ             ម៉ែឪខិតខំឱ្យបានរៀន
រកស៊ីខ្វះខាតមិនឱ្យខាន             ដើម្បីឱ្យបានកូនចេះដឹង ។

Read more...

តម្លៃ​សីលធម៌​នៅត្រង់ណា (​បទ​ពាក្យ​៧)

សង្គមផ្ដុំបានមកពីមនុស្ស                             មានស្រីមានប្រុសមានក្មេងចាស់
មានខ្ពស់មានទាបមិនចេះខ្វះ                         មានខ្មៅមានថ្លោសជានិមិត្ដ ។

Read more...

ច្បាប់​បណ្ដាំ​ឪពុក (​បទ​កាកគតិ​)

ហៃកូនពន្លក                ស្ងួនអើយមាសយក
បណ្ដាំបិតា                  អាពុកនេះចាស់
ឥតអ្វីឱ្យបា                  ស្ងួនអើយរក្សា

Read more...

បង​កង្កែប (​បទ​ពាក្យ​៩​បែប​ជាប់​ទង​)

បងកង្កែប              អែបមាត់បឹង             ប្រឹងចំកោង
ឫកក្រអោង           ផ្លោងសំឡេង           ក្អេងកប់មេឃ

Read more...

វប្បធម៌​ខ្ញុំ (​បទ​ពាក្យ​៩)

ខ្ញុំស្រឡាញ់ដែនដីខ្មែរស្រែចម្ការ              ជាតិខេមរាប្រាថ្នានៅលុះអវសាន
ក្នុងសីមាដែនកម្ពុជាជាទីឋាន                   ខ្មែរគ្រប់ប្រាណប្រាថ្នានៅសុខគ្រប់គ្នា ។

Read more...

បុប្ផា​ជើងភ្នំ​

នៅតែនឹកឃើញដល់ភ្នំសំពៅ            ឃើញភ័ក្ដ្រឆោមឆ្លៅហាក់នៅថ្មីៗ
ក្លែបក្លិនក្រអូបលើភ្នំនិស្ស័យ              ប្រជាប្រុសស្រីផុតក្ដីហ្មងសៅ ។

Read more...

សារុង​ប្រពន្ធ​តា​! (​បទ​ពាក្យ​៧)

ព្រះសូរ្យទន់ទេររេលិចទៅ               មនុស្សរកលំនៅគ្រប់អាត្មា
ក្នុងខ្ទមស្លឹកមួយយាយនិងតា            វិលពីចម្ការសម្រាកកាយ ។

Read more...

កុំ​ជឿ​ពេលវេលា​

កុំប្រកាន់ជឿពេលវេលា                 ថាថ្ងៃល្អជាថ្ងៃចង្រៃ
ឱ្យលាភឱ្យសុខឱ្យទុក្ខភ័យ              តាមពិតខែថ្ងៃឆ្នាំធម្មតា ។

Read more...

ខ្មែរ​អើយ​រ៉ាៗ (​បទ​អើយ​រ៉ា​)

-ខ្មែរអើយៗរ៉ា                    អ្នកចូរចាំ
បណ្ដាំអើយរ៉ា                    រាស្ដ្រគ្រប់ប្រាណ
ប្រវត្ដិអើយរ៉ា                     ធ្លាប់ថ្កើនថ្កាន
សុខសាន្ដអើយរ៉ា                អ្នកចងចាំ ។

Read more...

ទស្សវត្សរ៍​បត់​ឆ្ងាយ​នៃ​វប្បធម៌​មួយ (​បទ​ពាក្យ​៨)

អត្ថន័យនេះពិតមិនមែនព្យាករណ៍            សូមខ្មែររងើបឈរសម្លឹងឱ្យឆ្ងាយ
ពីតូចដល់ធំក្រមានទាំងឡាយ                 ទសវត្សរ៍បត់ឆ្ងាយវប្បធម៌នៃយើង ។

Read more...

អូ​តែ​ល​ផ្កាយ​ប្រាំពីរ​!!! (​បទ​ពាក្យ​៧)

ពូម្នាក់ញៀនញ៉ាមគ្មានទំនេរ            ខារ៉ាអូខេ ច្រៀងរាល់យប់
អធ្រាត្រដល់ផ្ទះឱនមុខជ្រប់              យកដៃគោះផ្ទប់ទ្វារហៅថា ។
“យាយប៉ិ!ឆាប់បើកទ្វារឱ្យប្ដី!”            គ្មានឮសម្ដីតបយ៉ាងណា
ស្រាប់ធ្លាក់កន្ទេលមួយស្រស់ថ្លា        អត់មានវាចាតបវិញសោះ ។
“ម៉ែវា!ម្ដេចក៏ស្ងាត់ខ្លាំងម្ល៉េះ?              យ៉ាងម៉េចអ៊‌ីចេះបែបក្រៀមក្រោះ
គ្មានពាក្យតបតែមានមុងហោះ           ធ្លាក់ចំប្រឡោះកន្ទេលមុន ។
“អូនសម្លាញ់!ប្រុងធ្វើអីហ្នឹង?            ឬក៏អូនខឹងប្ដីយប់ស៊ុន?”
គ្មានសូរសៀងឆ្លើយពេលយប់យន់    ពូយើងចង់គ្រុនលែងហ៊ានស្ដី ។
ស្រាប់ខ្នើយហើរធ្លាក់ចំលើមុង           ងងឹតស្ទុងៗខឹងលែងខ្ចី
ខ្ជិលគិតគូរច្រើនរឿងស្រីៗ               ចងមុងផ្ទាល់ដីដេកមុខផ្ទះ ។
ប្រពន្ធមិនឮប្ដីហៅទៀត                   លបបើកទ្វារឆ្លៀតយ៉ាងរូតរះ
បង្ហើបទ្វារចេញប្រុងព្រលះ              ប្ដីយកជើងតះឱបផ្ដួលទៅ ។
ស្ដីមិនទាន់ទេព្រោះជាប់មាត់            មាត្រា-បន្ទាត់-ច្បាប់ពាលពៅ
លោកប្ដីកំហិលដឹងរាក់ជ្រៅ              អង្អែលគល់ភ្លៅ...បញ្ចប់រឿង! ។
ចៃដន្យថ្ងៃរះប្ដីភ្ញាក់ឡើង                  មុខសើងមម៉ើង តែនៅសឿង
ខ្មាសមិត្ដមកលេងអៀនមុខលឿង      រៀបតុគ្រៅគ្រឿងទទួលក្លើ ។
ក្លើក៏សួរថា“សុខជាទេ?”                  ពូយើងគិតគ្នេរអួតថា “អើ!
យប់ម៉ិញសំណាងខ្ញុំគ្រាន់បើ            បន្ទាប់ពីដើរដេកអូតែល ។
ថ្នាក់ផ្កាយប្រាំពីរឯណោះណា           ពិសេសអស្ចារ្យល្អក្រាស់ក្រែល
ម្ចាស់ដឹងចិត្ដភ្ញៀវចង់ហក់ហែល        បបោសអង្អែលសព្វបែបយ៉ាង ។
ចង់អីបានភ្លាមឆាប់ទាន់ចិត្ដ              បម្រើផ្ដេកផ្ដិតថ្មីសន្លាង
ចង់ភ្លាមបានភ្លែតដូចខ្ញុំអាង              ក្លើឯងសំណាងចាញ់ខ្ញុំទេ!” ។
ក្លើក៏តបវិញបែបផ្ដែផ្ដាំ                    “អូតែលផ្កាយប្រាំបែបត្រូវគេ
បង្ខំចិត្ដបិទ រួចហើយផ្ទេរ                 នាទីកើនទ្វេ ផ្កាយប្រាំពីរ!?”  ៕
                    និពន្ធដោយ ៖ស៊ិន ទូច

Additional information